Narrative

When an AI summary appears below, it is generated from archive captions and profile text. It may be incomplete or mistaken; use the memorial profile and source links for verification.

Somayeh Ghobadi was a 39-year-old tailor and the devoted mother of an 11-year-old girl named Dorsa. On the evening of January 8, 2026, around 7:00 PM, she was returning home from work when she was caught in the midst of revolutionary protests in the Naziabad neighborhood of Tehran. During the demonstrations, Somayeh was killed by direct gunfire from security forces. That night, her daughter Dorsa remained home alone, waiting for a mother who would never return. Following her death, her family faced threats from authorities at the Salim Clinic and endured hours of painful uncertainty before they were finally permitted to retrieve her body from the Kahrizak forensic center. Somayeh Ghobadi was eventually taken to her hometown in Hamadan Province, where she was laid to rest in the Ajin Cemetery of Asadabad. She is remembered by activists and her community as a hardworking woman and a mother who became a symbol of sacrifice during the protest movement.

سمیه قبادی، خیاط ۳۹ ساله و مادر دختری ۱۱ ساله به نام درسا، از اهالی اسدآباد همدان بود که در تهران سکونت داشت. در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، حوالی ساعت ۷ شب، او در حالی که از محل کار خود به خانه بازمی‌گشت، در جریان تجمعات اعتراضی محله نازی‌آباد تهران هدف شلیک مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفت و جان باخت. در آن شب، دختر او در خانه تنها و چشم‌انتظار مادری بود که هرگز بازنگشت. خانواده سمیه پس از پیگیری در درمانگاه سلیم نازی‌آباد با تهدیدهای امنیتی مواجه شدند و پس از ساعت‌ها بلاتکلیفی و فشار، سرانجام موفق شدند پیکر او را از پزشکی قانونی کهریزک تحویل بگیرند. پیکر این مادر جان‌باخته به زادگاهش منتقل و در آرامستان آجین در اسدآباد همدان به خاک سپرده شد. سمیه قبادی در فضای مجازی و میان خانواده‌های دادخواه، به عنوان زنی شجاع و مادری فداکار یاد می‌شود که در جریان جنبش انقلابی جان خود را از دست داد.